5+1 συμβουλές για το Wettex

Τι είναι πιο οικολογικό, η χρήση του wettex ή το χαρτί κουζίνας; Και από τι είναι φτιαγμένο το wettex; Ανακυκλώνεται μετά το τέλος της ζωής του ή καταλήγει στη χωματερή; Πόσο καιρό παραμένει στο περιβάλλον; Αυτές ήταν μερικές από τις απορίες που στριφογύριζαν μέσα στο μυαλό μου την πρώτη περίοδο που ξεκίνησα να γράφω στο μπλογκ. Μέχρι που αποφάσισα να πάω στο σούπερ-μάρκετ και να κάνω έρευνα αγοράς στα wettex που κυκλοφορούν. Και ιδού τα συμπεράσματά μου:

1. Προς μεγάλη μου χαρά ανακάλυψα ότι το κλασικό, ορίτζιναλ wettex (αυτό που γράφει στην πλαστική δυστυχώς συσκευασία, Wettex The Original) είναι φτιαγμένο από φυσικά υλικά, δηλαδή κυτταρίνη (cellulose) και βαμβάκι και είναι βιοδιασπώμενο, άρα μπορεί να κομποστοποιηθεί. Θα το αναγνωρίσετε και από το σηματάκι με δεντράκι που γράφει 100% natural!

2. Προσοχή στα wettex απομίμηση που είναι φτιαγμένα από έναν συνδυασμό πλαστικών πρώτων υλών όπως πολυέστερ και πολυπροπυλένιο. Αυτά είναι πανάκια καθαριότητας που μοιάζουν με το κλασικό wettex αλλά θα τα ξεχωρίσετε επειδή είναι μαλακά και χνουδωτά, σε αντίθεση με το wettex που είναι σκληρό και άκαμπτο όταν είναι στεγνό. Επίσης το wettex φαίνεται κάπως τσαλακωμένο μέσα στη συσκευασία, ενώ τα πανάκια απομίμησης είναι αρκετά πιο λεία.

3. Το wettex δεν ανακυκλώνεται σύμφωνα με υποδείξεις της ελληνικής εταιρείας ανακύκλωσης ΑΕ. Παρ’ όλ’ αυτά επειδή είναι φτιαγμένο από φυσικά υλικά και θεωρητικά είναι βιοδιασπώμενο (προσοχή, μόνο το ορίτζιναλ) είναι περισσότερο οικολογικό από τη χρήση του χαρτιού κουζίνας που δημιουργεί πολύ μεγαλύτερο όγκο απορριμμάτων σε καθημερινή βάση.

4. Η καλύτερη επιλογή είναι η χρήση του ορίτζιναλ wettex που όμως προσπαθήστε να χρησιμοποιήσετε για όσο περισσότερο καιρό γίνεται πλένοντάς το στο πλυντήριο και αποφεύγοντας να αγοράζετε καινούριο κάθε τρεις και λίγο. Όταν θεωρήσετε ότι τελείωσε ο κύκλος ζωής του ρίξτε το στον κάδο μαζί με τα συμβατικά σκουπίδια ή (ακόμα καλύτερα) κομποστοποιήστε το σε κάδο κομοποστοποίησης.

5. Τελικά, χρησιμοποιώντας το wettex αντί για το χαρτί κουζίνας και ένα υφασμάτινο πετσετάκι αντί για χαρτοπετσέτες μειώνετε πολύ τον όγκο απορριμμάτων που δημιουργείτε καθημερινά. Προηγουμένως δεν μπορούσα να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς τη χρήση του χαρτιού κουζίνας, και όμως το έχω μειώσει σε μεγάλο βαθμό και ήταν αρκετά απλό!

6. Και μια ακόμα συμβουλή για το wettex: επειδή παρ’ όλο που είναι φτιαγμένο από φυσικά υλικά, συσκευάζεται δυστυχώς σε πλαστικό 😦 προτιμήστε να αγοράσετε μεγάλη ποσότητα σε ρολό για να σας μείνει για πολύ καιρό, αντί για ένα μόνο κομμάτι που συσκευάζεται σε πλαστική συσκευασία ατομικά. Φυσικά, μόλις το ανοίξετε ρίξτε την πλαστική συσκευασία στην ανακύκλωση!

wettex rolo Wettex the original colourful wettexes

Advertisements

Μη πλαστικά σουβέρ / Non-plastic coasters!

Αυτήν την εβδομάδα το μπλογκ θα έχει αφιέρωμα Κουζίνα! Ποια είναι τα πλαστικά αντικείμενα της κουζίνας μας και πώς μπορούμε να τα αντικαταστήσουμε; Ένα από τα κλασικά αντικείμενα που χρησιμοποιούμε στο τραπέζι μας είναι τα σουπλά και τα σουβέρ όπου τοποθετούμε ζεστά ή κρύα πιάτα και ροφήματα και που μπορούν επίσης να αποτελέσουν και ένα πολύ ωραίο διακοσμητικό ή ιδέα για δώρο 🙂 Αποφύγετε λοιπόν τα πλαστικά σου-πλα/βερ και προτιμήστε μια ποικιλία υλικών όπως μπαμπού, χαρτί, ξύλο και φελλό ή φτιάξτε τα δικά σας όπως αυτά που σχεδίασε και δημιούργησε με ξύλο κόντρα πλακέ ένας φίλος αρχιτέκτονας που καταπιάνεται με πρότζεκτ επανάχρησης. Δείτε ένα δείγμα της συλλογής του και αν σας ενδιαφέρουν επικοινωνήστε για παραγγελίες!

Δείτε επίσης στο λινκ πανέξυπνες ιδέες για να δημιουργήσετε τα δικά σας σουβέρ από σπάγκο, ύφασμα, φελλό, πεπιεσμένο χαρτί, παλιά πλακάκια και φωτογραφίες σε διάφορα υπέροχα σχέδια!

http://www.jenny.gr/diy-idees-gia-xexvrista-souver/#gallery/100412

And for the english speakers learn how to make your own painted cork coasters!

http://lets-explore.net/blog/2009/05/painted-cork-coasters/

coasters_with photos Sousplats by Taaz Sousverres by Taaz1 Sousverres by Taaz2 tile coasters_9 wooden coasters σουβέρ από φελλό

Wall ghost with plastic bags

Καιρό είχα να σας παρουσιάσω κάποιο πλαστικό δημιούργημα τέχνης… 🙂 δείτε αυτό το πολύ ιδιαίτερο, σχεδόν ζωντανό έργο τέχνης που ο δημιουργός του έχει δώσει τίτλο ‘φάντασμα στον τοίχο’. Ο Πακιστανός καλλιτέχνης Khalil Chishtee χρησιμοποιεί σακούλες σκουπιδιών και σακούλες σούπερ-μάρκετ, καθώς και πλαστικά καλύμματα για να τους δώσει διάφορες πρωτότυπες μορφές γεμάτες συναίσθημα, όπως αυτές που βλέπετε στις φωτογραφίες.

Using trash bags, unused grocery bags and plastic sheets, Pakistani artist Khalil Chishtee creates life-sized figures wracked with emotion.

wall ghost from plastic bags Khalil-Chishtee-swinging1 khalilchishtee-8 OLYMPUS DIGITAL CAMERA KhalilChishtee04 khalil chishteesculpture4 khalil

To San Francisco και η απαγόρευση των πλαστικών μπουκαλιών νερού

«Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που ο κόσμος μας δεν ήταν εθισμένος στα πλαστικά μπουκαλάκια νερού», με αυτά τα λόγια του προέδρου της δημοτικής αρχής και εμπνευστή της πρότασης David Chiu, το Σαν Φρανσίσκο έγινε ακριβώς πριν ένα χρόνο, τον Μάρτιο 2014, η πρώτη πόλη της Αμερικής αλλά και παγκοσμίως που απαγόρευσε την πώληση, διακίνηση και χρήση των πλαστικών μπουκαλιών νερού σε δημόσιους χώρους, κτίρια, εκδηλώσεις και πάρκα.

Η κίνηση αυτή είναι εξαιρετικά σημαντική για τη χώρα με τη μεγαλύτερη κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού στον κόσμο (29 δις μπουκάλια τον χρόνο!), ενώ ήρθε ως επακόλουθο μιας σειράς παρόμοιων μέτρων στη Σαν Φρανσίσκο αλλά και σε άλλες πόλεις της Καλιφόρνια και άλλων πολιτειών, με σημαντικότερο την απαγόρευση της πλαστικής σακούλας το 2007. Πρόσφατα η απαγόρευση της πλαστικής σακούλας θεσπίστηκε για ολόκληρη την πολιτεία της Καλιφόρνια, αλλά κινδυνεύει να ανατραπεί από τις πιέσεις της βιομηχανίας παραγωγής πλαστικής σακούλας. Διαβάστε περισσότερα σε προηγούμενο ποστ του 365 2lessplastic.

Βέβαια όπως και με το μέτρο για την απαγόρευση της πλαστικής σακούλας, η τελευταία αυτή απαγόρευση δεν έγινε χωρίς αντιδράσεις, κυρίως από την βιομηχανία του εμφιαλωμένου νερού, της οποίας η επιχειρηματική δραστηριότητα υπολογίζεται στο διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 60 δις δολαρίων.

Ένα ακόμα σημαντικό στοιχείο είναι ότι από τα 29 δις πλαστικά μπουκάλια που πετιούνται κάθε χρόνο, μόνο ένα 13% τελικά ανακυκλώνεται, ενώ όταν πετιούνται στη χωματερή χρειάζονται εκατοντάδες χρόνια για να απορροφηθούν (άρα κάθε μπουκαλάκι νερού που έχει πεταχτεί υπάρχει ακόμα κάπου στο περιβάλλον).

Διαβάστε περισσότερα στα παρακάτω links (english):

http://www.ryot.org/san-francisco-ban-plastic-water-bottles/594741

http://mobile.reuters.com/article/idUSBREA2409820140305?irpc=932

Δείτε και αυτό το 5λεπτο βίντεο (english) που ξεκινάει εξηγώντας το πρόβλημα με τα πλαστικά μπουκάλια και στη συνέχεια αναφέρεται γενικότερα στο πρόβλημα της μόλυνσης του περιβάλλοντος και πώς μπορούμε να μειώσουμε το οικολογικό μας αποτύπωμα.

sf bottled water 3 san-francisco-bans-water-bottles-tank san-francisco-wants-to-ban-plastic-water-bottles sf botthled water 2 sf bottled water1

Η εκστρατεία και το μπλογκ της Emily από τον Καναδά :)

Τι ενθαρρυντικό να διαβάζεις για άλλες πρωτοβουλίες και ανθρώπους που προσπαθούν να ακολουθήσουν έναν διαφορετικό τρόπο ζωής και να τον μοιραστούν με τον υπόλοιπο κόσμο. Τυχαία διάβασα σε ένα μπλογκ για τη 17χρονη Emily από τον Καναδά που πραγματοποιεί εδώ και κάποια χρόνια εκστρατεία κατά του πλαστικού στην περιοχή και το σχολείο της, το Plastic free Penticton High School! Μαζί με την αδελφή της επισκέφτηκαν το Μεξικό και πρόσφεραν εργασία δίπλα σε οικογένειες που δουλεύουν και ζουν από τα σκουπίδια της χωματερής Puerto Vallarta (έχω δει συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ για την εργασία (και την παιδική εργασία) Λατινοαμερικάνων μεταναστών σε χωματερές της Αμερικής στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης).

Ένα από τα πρότζεκτ που πραγματοποίησαν στο σχολείο τους για την ευαισθητοποίηση γύρω από το θέμα των απορριμμάτων και του πλαστικού ήταν η προσπάθεια να ζωγραφίσουν στο έδαφος με κιμωλίες 76000 μπουκάλια, αναπαριστώντας τον αριθμό των πλαστικών μπουκαλιών νερού που χρησιμοποιούνται από ολόκληρο το σχολείο μέσα σε έναν χρόνο. Τελικά κατάφεραν να ζωγραφίσουν 17000 που αντιστοιχεί στην κατανάλωση μόνο 3 εβδομάδων!

Η ίδια η Emily αναφέρει για την εκστρατεία αυτή:

«Γνωρίζω ότι το να ασχολούμαι τόσο ενεργά για έναν σκοπό σε τόσο μικρή ηλικία δεν θα είναι εύκολο. Έχω ήδη αντιμετωπίσει πολλές δύσκολες στιγμές που με έκαναν να σκεφτώ να σταματήσω όλα όσα κάνω, αλλά τώρα καταλαβαίνω καλύτερα πλέον ότι αυτό είναι υπερβολικά σημαντικό για μένα και τον κόσμο. Είμαι σε αυτό και θα είμαι για πάντα. Το υπόσχομαι σε όλους σας αυτό! Οπότε καθώς συνεχίζω το ταξίδι μου συνεχίστε να επισκέπτεσθε το μπλογκ μου. Θα μοιράζομαι μερικές πολύ ενδιαφέρουσες ιστορίες από τα ταξίδια μου σε άλλα μέρη για να μιλήσω για την μόλυνση από το πλαστικό!»

Χαίρομαι πολύ που υπάρχουν άνθρωποι σε άλλα μέρη του κόσμου που κάνουν παρόμοιες προσπάθειες με τη δική μου μέσω αυτού του μπλογκ, και το σημαντικότερο μου δίνουν έμπνευση και δύναμη να συνεχίσω κι εγώ παρά τον λίγο χρόνο και τις δυσκολίες της αφοσίωσης σε κάτι που στην Ελλάδα δεν είναι καθόλου γνωστό 🙂

Επισκεφτείτε τη σελίδα Plastic Free Penticton στο fb!

Pentincton 1 Pentincton 6 Pentincton 5 Pentincton 4 Pentincton 3 Pentincton 2

Plastic albatrosses: a photography project

Σε αυτό το λινκ δείτε το συγκλονιστικό φωτογραφικό ρεπορτάζ Midway του Chris Jordan, ο οποίος φωτογραφίζει νεκρά μωρά άλμπατρος ταϊσμένα με όλων των ειδών πλαστικά από τους ίδιους του γονείς τους που τα μπερδεύουν με τροφή και τα μεταφέρουν στις φωλιές τους. Οι φωτογραφίες είναι αποκαλυπτικές ενώ ο ίδιος ο καλλιτέχνης λέει για το έργο του:

«Στο Midway Atoll, ένα απομακρυσμένο σύμπλεγμα νησιών περισσότερο από 2000 μίλια από την κοντινότερη ήπειρο, τα απομεινάρια της μαζικής μας κατανάλωσης αναδύονται σε ένα εκπληκτικό μέρος: μέσα στα στομάχια χιλιάδων νεκρών μωρών άλμπατρος. Τα πουλάκια που βρίσκονται στις φωλιές ταΐζονται θανατηφόρες ποσότητες πλαστικών από τους γονείς τους, που μπερδεύουν τα πλεούμενα σκουπίδια για τροφή καθώς αναζητούν τροφή πάνω από τον βαριά μολυσμένο Ειρηνικό ωκεανό.

Για μένα, το να γονατίζω πάνω από τα πτώματα των άλμπατρος είναι σαν να κοιτάω έναν μακάβριο καθρέφτη. Τα πουλιά αυτά αντανακλούν ένα φρικτό εμβληματικό αποτέλεσμα της συλλογικής ύπνωσης που έχουν επιφέρει ο καταναλωτισμός και η βιομηχανική ανάπτυξη. Όπως τα άλμπατρος, εμείς οι άνθρωποι του πρώτου (ανεπτυγμένου) κόσμου δεν έχουμε την ικανότητα να διαχωρίζουμε πλέον τι είναι θρεπτικό από το τι είναι τοξικό για τις ζωές μας και το πνεύμα μας. Πνιγμένοι ως θανάτου στα σκουπίδια μας, το μυθικό άλμπατρος μας καλεί να παραδεχτούμε ότι η μεγαλύτερη πρόκληση βρίσκεται όχι εκεί έξω, αλλά εδώ μέσα».

«On Midway Atoll, a remote cluster of islands more than 2000 miles from the nearest continent, the detritus of our mass consumption surfaces in an astonishing place: inside the stomachs of thousands of dead baby albatrosses. The nesting chicks are fed lethal quantities of plastic by their parents, who mistake the floating trash for food as they forage over the vast polluted Pacific Ocean.

For me, kneeling over their carcasses is like looking into a macabre mirror. These birds reflect back an appallingly emblematic result of the collective trance of our consumerism and runaway industrial growth. Like the albatross, we first-world humans find ourselves lacking the ability to discern anymore what is nourishing from what is toxic to our lives and our spirits. Choked to death on our waste, the mythical albatross calls upon us to recognize that our greatest challenge lies not out there, but in here».

~cj, Seattle, February 2011

Το φωτογραφικό πρότζεκτ Midway θα συνοδευτεί και από την ομότιτλη ταινία του ίδιου του καλλιτέχνη Chris Jordan. Δείτε το trailer: http://www.midwayfilm.com/

Plastic-wrapped pens :(

Τις προάλλες βρέθηκα σε έναν από τους κοινωνικούς χώρους της Θεσσαλονίκης για να παρακολουθήσω την ταινία Birdman (ναι αυτή που πήρε τα πολλά όσκαρ) και στο τέλος της ταινίας καθήσαμε στο μπαρ του χώρου για να πιούμε μία μπύρα. Όλες και όλοι ήταν πολύ ευγενικοί και λίγο πριν φύγουμε μας έδωσαν δώρο μερικά στυλό με το σήμα και την ιστοσελίδα της ευρωπαϊκής αριστεράς στο ευρωκοινοβούλιο. Όσο χάρηκα με τα ωραία στυλό και με αυτό που εν δυνάμει εκπροσωπούν, άλλο τόσο απογοητεύτηκα από αυτό που είδα μπροστά μου όταν μας τα έφεραν. Τ α στυλό ήταν συσκευασμένα σε ατομικές πλαστικές συσκευασίες, δημιουργώντας πολλαπλασιαστική σπατάλη στη χρήση πλαστικού και τα απορρίμματα. Εννοείται πώς όταν τα ξετυλίξω θα τα ρίξω αμέσως στην ανακύκλωση. Παρ’όλα αυτά δεν είναι τεράστια σπατάλη πόρων για κάτι πραγματικά αχρείαστο;

Πριν λίγο καιρό είχα δει κάτι φωτογραφίες στο διαδίκτυο με πορτοκάλια σε ατομικές πλαστικές συσκευασίες κάπου σε κάποια άλλη χώρα (όχι στην Ελλάδα). Μα … αυτά είναι προϊόντα που ακριβώς από τη φύση τους είναι προστατευμένα και δε χρειάζονται κανένα περιτύλιγμα, πόσο μάλλον πλαστική συσκευασία..

Γενικότερα στις αγορές σας προτιμήστε προϊόντα που δεν είναι τυλιγμένα σε πλαστικές (ή και άλλες) συσκευασίες, ειδικά ατομικές ή αν αυτό δεν είναι εύκολο να το αποφύγετε αγοράστε σε μεγάλες ποσότητες, ώστε τουλάχιστον μία συσκευασία να περιέχει όσο περισσότερο προϊόν γίνεται. Τουλάχιστον μέχρι να δημιουργηθεί και στην Ελλάδα κάποιο κατάστημα ή σούπερ-μάρκετ χωρίς συσκευασίες όπως το Original Unverpackt στο Βερολίνο! Διαβάστε γι’ αυτό σε προηγούμενο ποστ του 365 2lessplastic.

plastic pens (3) plastic-wrapped-oranges