Δερματίνη ή δέρμα; μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα

Γράφω αυτό το άρθρο με αφορμή μια παλιά μου τσάντα από δερματίνη που είχα καιρό να χρησιμοποιήσω και αποφάσισα να την ξεθάψω από το ντουλάπι με τις παλιές μου τσάντες. Η τσάντα αυτή ήταν κάποτε από τις αγαπημένες μου, αγαπούσα το μωβ της χρώμα, το μέγεθος (χωρούσε τα πάντα), το ιδιαίτερο λουράκι της, τις πρακτικές της τσέπες. Και ήταν Benetton οπότε είχα δώσει ένα αξιοσέβαστο ποσό για να την αποκτήσω (σε εποχές προ κρίσης).

Παρά το γεγονός ότι φάνταζε άτρωτη τότε λόγω και της εγγύησης που θεωρητικά εξασφαλίζει η γνωστή μάρκα, όταν την (ξανα) έπιασα στα χέρια μου παρατήρησα ότι έπεφταν από πάνω της μαύρα κομματάκια. Κοιτάζοντας καλύτερα είδα ότι ολόκληρο το πάνω μέρος της και το λουράκι της είχαν ξεφτίσει με πολύ άσχημο τρόπο και η δερματίνη μαδούσε συνέχεια. Όταν το συνειδητοποίησα προβληματίστηκα πολύ για το τι πρέπει να κάνω.. να συνεχίσω να τη χρησιμοποιώ παρ’ ότι ξεφτισμένη; να την πετάξω; που όμως; ανακυκλώνονται ή όχι οι τσάντες και γενικότερα τα προϊόντα από δερματίνη;

Το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να τηλεφωνήσω στην εταιρεία ανακύκλωσης ΑΕ και να ρωτήσω αν μπορώ να τη δώσω για ανακύκλωση. Η απάντηση ήταν αρνητική. Κατά συνέπεια θα έπρεπε να βρω έναν άλλον τρόπο να την ξεφορτωθώ. Πώς όμως; Να τη ρίξω στη χωματερή με αποτέλεσμα τα χιλιάδες μικροσκοπικά κομματάκια τπλαστικού να καταλήξουν στο χώμα και το περιβάλλον; Ενώ αν συνέχιζα να τη χρησιμοποιώ; έτσι θα συνέχιζε να ξεφτίζει μολύνοντας πολύ περισσότερο.

Αποφάσισα να συμβουλευθώ τις διαδικτυακές μου φίλες στο twitter από άλλες χώρες που επίσης κάνουν προσπάθεια να απαλλαγούν από το πλαστικό και έχουν μια μεγάλη παρακαταθήκη γνώσεων στο θέμα αυτό. Συζητήσαμε για τα προβλήματα από την αποσύνθεση πλαστικού και τα μικροπλαστικά γενικά και μου είπαν ότι πρέπει οπωσδήποτε να σταματήσω να τη χρησιμοποιώ. Η μια από αυτές με συμβούλεψε να τη στείλω σε εργοστάσιο καύσης γιατί το θεωρούσε καλύτερη επιλογή από την ρίψη σε χωματερή. Μια άλλη ήταν κάθετα αρνητική ως προς αυτό, αναφέροντας τους κινδύνους των εργοστασίων καύσης και τις διοξίνες που εκλύουν. Το συμπέρασμα από τη συζήτησή μας ήταν οι δυσκολίες της διάθεσης απορριμμάτων από δερματίνη και συμφωνήσαμε ότι η λύση από την πλευρά μου θα ήταν να μην ξαναγοράσω προϊόντα από το υλικό αυτό, κάτι που ένιωσα κι εγώ πολύ έντονα μετά από τη συγκεκριμένη εμπειρία.

Με αφορμή τη συζήτηση που είχαμε βρήκα την ευκαιρία να επισημάνω στις συνακτιβίστριες κατά του πλαστικού, τους λόγους για τους οποίους θα απέφευγα επίσης να αγοράσω αληθινό δέρμα στη θέση της δερματίνης εφόσον η κτηνοτροφική βιομηχανία με τα υποπροϊόντα της όπως είναι το δέρμα είναι υπεύθυνη για τη σφαγή εκατομμυρίων ζώων, ενώ προκαλεί τεράστια σπατάλη φυσικών πόρων (ενέργεια, νερό, φυτικές καλλιέργειες) και εντείνει την κλιματική αλλαγή.

Καταλήξαμε ότι εκτός από κάποια προϊόντα από πλαστική πρώτη ύλη που όμως είναι μεγάλης διάρκειας (πχ σακίδια και ρούχα από πολυεστέρα) και είναι δύσκολο να τα αποφύγεις, οι μόνες πραγματικά βιώσιμες λύσεις για μπουφάν, παπούτσια και τσάντες είναι το βαμβάκι και άλλες φυτικές πηγές, όπως είναι τα παπούτσια από κάνναβη! Κλείνοντας τη συζήτηση αναρωτηθήκαμε σχετικά με το τελευταίο: » is that what they mean by high heels?» 🙂

DSCN9726 DSCN9733 DSCN9742

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s