Αρχείο κατηγορίας Public policies

Το Δελχί απαγορεύει το πλαστικό μιας χρήσης!

Είναι ωραίο να ξεκινάει η εβδομάδα με θετικά νέα από το μέτωπο της πλαστικής ρύπανσης. Το Δελχί, πρωτεύουσα της Ινδίας και πρωτεύουσα στη ρύπανση, απαγόρευσε με νόμο όλες τις μορφές πλαστικών μιας χρήσης. Είχε απαγορεύσει ήδη τις πλαστικές σακούλες το 2012, οπότε τώρα έχουν σειρά όλα τα άλλα είδη πλαστικού που δεν μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί, όπως πλαστικά ποτήρια, μπουκάλια, μαχαιροπίρουνα και γενικότερα είδη συσκευασιών.

Σύμφωνα με στοιχεία για την ρύπανση στην Ινδία και τη χρήση πλαστικού, η χώρα ευθύνεται για το 60% του συνόλου της πλαστικής ρύπανσης που καταλήγει στους ωκεανούς της γης, ενώ ο αέρας είναι 36 φορές πιο τοξικός από άλλες πόλεις, πχ το Λονδίνο, λόγω, ανάμεσα σε άλλα και των χωματερών όπου καίγονται μαζικά τα πλαστικά σκουπίδια που συσσωρεύονται εκεί. Η διαδικασία που ακολουθείται είναι πολλές φορές παράνομη και καταλήγει σε τεράστια περιβαλλοντικά προβλήματα και προβλήματα υγείας για τους κατοίκους των γύρω περιοχών. Σύμφωνα μάλιστα με άρθρο του Independent όταν η Theresa May επισκέφτηκε το Δελχί, αναλυτές της Greenpeace διαπίστωσαν ότι ο αέρας ήταν τόσο τοξικός που μείωσε το προσδόκιμο ζωής της μετά από 3 μόλις ημέρες.

Ο νόμος υποχρεώνει όλες τις εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο Δελχί να φροντίσουν για την ασφαλή διάθεση των πλαστικών που δεν θα μπορούν πλέον να χρησιμοποιούν, και προβλέπονται πρόστιμα μέχρι και 150 δολάρια, σε περίπτωση ρίψης πλαστικών σκουπιδιών στους δρόμους. Αξίζει να αναφερθεί ότι το πρόβλημα της παράνομης ή νόμιμης καύσης πλαστικών σε αναπτυσσόμενες περιοχές του κόσμου δεν είναι καθόλου σπάνιο φαινόμενο και είναι μια από τις βασικές συνέπειες αλλά και αιτίες, των παγκόσμιων ανισοτήτων που παρατηρούνται μεταξύ Βορρά και Νότου.

Πάντως το Δελχί με την κίνηση που έκανε δίνει το παράδειγμα και σε άλλα μέρη να ακολουθήσουν τα ίδια βήματα και μας θυμίζει ότι η απαγόρευση της χρήσης πλαστικών μιας χρήσης είναι και εφικτή και απαραίτητη, ώστε να μπορέσουν να αντιστραφούν οι συνέπειες της τόσο εκτενούς χρήσης πλαστικών, στην οποία έχουμε βασιστεί τα τελευταία 50 χρόνια. Οι προβλέψεις εκτιμούν ότι μέχρι το 2050 οι ωκεανοί θα έχουν περισσότερο πλαστικό απ’ ότι ψάρια και γι’ αυτό δε μένει πια κανένα περιθώριο για χάσιμο.

Advertisements

‘Ban the bag’ made in Alonnisos!

Όταν ήμουν μικρή η Αλόννησος ήταν το αγαπημένο μου νησί. Αγαπούσα τις φώκιες monachus monachus, ήμουν συνδρομήτρια στη MOm / Εταιρεία για τη μελέτη και την προστασία της μεσογειακής φώκιας και ήταν το όνειρό μου να πάω να τις δω από κοντά στο διάσημο θαλάσσιο πάρκο Αλοννήσου. Έτσι, η Αλόννησος και η Σκόπελος ήταν τα δύο πρώτα νησιά που επισκέφτηκα στις πρώτες νησιωτικές διακοπές που έκανα μόνη μου χωρίς τους γονείς μου. Φυσικά έκανα βόλτα με τη βαρκούλα στο θαλάσσιο πάρκο ελπίζοντας ότι επιτέλους θα δω από κοντά τις αγαπημένες μου φώκιες. Δυστυχώς απογοητεύτηκα τότε γιατί οι φώκιες δεν κυκλοφορούσαν στο θαλάσσιο πάρκο για να τις παρατηρεί ο κόσμος όπως νόμιζα τότε.

Σε αυτήν την επίσκεψή μου στην Αλόννησο κατάλαβα καλύτερα τι σημαίνει θαλάσσιο πάρκο και για ποιο λόγο οι φώκιες δε βρίσκονται εκεί για να τις βλέπουν και να παίζουν μαζί τους οι άνθρωποι. Το θαλάσσιο πάρκο είναι μια περιοχή υψηλής περιβαλλοντικής σημασίας που ανακηρύχθηκε ως τέτοιο το 1992 με σκοπό την προστασία των ειδών και των βιοτόπων που υπάρχουν μέσα σε αυτό. Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Αλοννήσου Βορείων Σποράδων «είναι το πρώτο Θαλάσσιο Πάρκο της Ελλάδας, και η μεγαλύτερη προστατευμένη θαλάσσια περιοχή στην Ευρώπη (περίπου 2,220 km2). Εκτός από τη θαλάσσια περιοχή, το Πάρκο περιλαμβάνει τη νήσο Αλόννησο, 6 μικρότερα νησιά (Περιστέρα, Κυρά Παναγιά, Ψαθούρα, Πιπέρι, Σκάτζουρα και Γιούρα) καθώς και 22 βραχονησίδες».

Από τις δεκαετίες του ’80 και ’90 που έγιναν οι πρώτες προσπάθειες θεσμοθέτησης της προστασίας του θαλάσσιου πάρκου, ακολούθησαν υπουργικές αποφάσεις, προγράμματα και δράσεις για την προστασία των βιοτόπων και τη διάσωση της φώκιας monachus monachus.

Μέσα στα πλαίσια αυτά η Αλόννησος μόλις ανακοίνωσε την εφαρμογή ενός νέου προγράμματος σύμφωνα με το οποίο θα επιδιώξει τη σταδιακή κατάργηση της πλαστικής σακούλας μίας χρήσης, κάνοντάς την έτσι το πρώτο νησί στην Ελλάδα που δεν θα χρησιμοποιεί την πλαστική σακούλα! Στα πλαίσια του προγράμματος θα μοιρασθούν στους κατοίκους του νησιού πάνινες τσάντες πολλών χρήσεων, θα γίνουν δράσεις ενημέρωσης-ευαισθητοποίησης σε μαθητές και εκπαιδευτικούς και θα υποχρεωθούν τα καταστήματα του νησιού να ξεκινήσουν τη σταδιακή κατάργηση της πλαστικής σακούλας από την 1η Δεκεμβρίου 2015. Το πρόγραμμα χρηματοδοτείται από το ίδρυμα Thalassa και υλοποιείται από τη ΜΟμ και το Δίκτυο Μεσόγειος SOS σε συνεργασία με τον Δήμο Αλοννήσου.

Είναι μια απόφαση για την οποία δεν μπορούμε παρά να είμαστε ενθουσιασμένοι, και ειδικά για το μέρος όπου υλοποιείται και περιμένουμε να δούμε τις εξελίξεις και τα αποτελέσματα, ελπίζοντας ότι θα ακολουθήσουν το παράδειγμα και άλλοι δήμοι της Ελλάδας. Καλή επιτυχία στην Αλόννησο και bye bye plastic bag 😉

rs9607_seal_plastic_ewanedwards_theclippertonproject_fpwc_media_use_ok-scr

To San Francisco και η απαγόρευση των πλαστικών μπουκαλιών νερού

«Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που ο κόσμος μας δεν ήταν εθισμένος στα πλαστικά μπουκαλάκια νερού», με αυτά τα λόγια του προέδρου της δημοτικής αρχής και εμπνευστή της πρότασης David Chiu, το Σαν Φρανσίσκο έγινε ακριβώς πριν ένα χρόνο, τον Μάρτιο 2014, η πρώτη πόλη της Αμερικής αλλά και παγκοσμίως που απαγόρευσε την πώληση, διακίνηση και χρήση των πλαστικών μπουκαλιών νερού σε δημόσιους χώρους, κτίρια, εκδηλώσεις και πάρκα.

Η κίνηση αυτή είναι εξαιρετικά σημαντική για τη χώρα με τη μεγαλύτερη κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού στον κόσμο (29 δις μπουκάλια τον χρόνο!), ενώ ήρθε ως επακόλουθο μιας σειράς παρόμοιων μέτρων στη Σαν Φρανσίσκο αλλά και σε άλλες πόλεις της Καλιφόρνια και άλλων πολιτειών, με σημαντικότερο την απαγόρευση της πλαστικής σακούλας το 2007. Πρόσφατα η απαγόρευση της πλαστικής σακούλας θεσπίστηκε για ολόκληρη την πολιτεία της Καλιφόρνια, αλλά κινδυνεύει να ανατραπεί από τις πιέσεις της βιομηχανίας παραγωγής πλαστικής σακούλας. Διαβάστε περισσότερα σε προηγούμενο ποστ του 365 2lessplastic.

Βέβαια όπως και με το μέτρο για την απαγόρευση της πλαστικής σακούλας, η τελευταία αυτή απαγόρευση δεν έγινε χωρίς αντιδράσεις, κυρίως από την βιομηχανία του εμφιαλωμένου νερού, της οποίας η επιχειρηματική δραστηριότητα υπολογίζεται στο διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 60 δις δολαρίων.

Ένα ακόμα σημαντικό στοιχείο είναι ότι από τα 29 δις πλαστικά μπουκάλια που πετιούνται κάθε χρόνο, μόνο ένα 13% τελικά ανακυκλώνεται, ενώ όταν πετιούνται στη χωματερή χρειάζονται εκατοντάδες χρόνια για να απορροφηθούν (άρα κάθε μπουκαλάκι νερού που έχει πεταχτεί υπάρχει ακόμα κάπου στο περιβάλλον).

Διαβάστε περισσότερα στα παρακάτω links (english):

http://www.ryot.org/san-francisco-ban-plastic-water-bottles/594741

http://mobile.reuters.com/article/idUSBREA2409820140305?irpc=932

Δείτε και αυτό το 5λεπτο βίντεο (english) που ξεκινάει εξηγώντας το πρόβλημα με τα πλαστικά μπουκάλια και στη συνέχεια αναφέρεται γενικότερα στο πρόβλημα της μόλυνσης του περιβάλλοντος και πώς μπορούμε να μειώσουμε το οικολογικό μας αποτύπωμα.

sf bottled water 3 san-francisco-bans-water-bottles-tank san-francisco-wants-to-ban-plastic-water-bottles sf botthled water 2 sf bottled water1