Αρχείο ετικέτας reuse

YUKI bags: τσάντες από υφάσματα για καθίσματα αυτοκινήτων

Ένα ακόμα ιδιαίτερο κατάστημα που επισκέφτηκα το καλοκαίρι ήταν στη Λισαβώνα όπου ανακάλυψα τις τσάντες YUKI. Οι τσάντες αυτές βγαίνουν σε διάφορα σχέδια και σχήματα και η έμπνευση για τη δημιουργία τους προήλθε από την Patricia, ιδρύτρια των Yuki bags, που όπως αναφέρει στην ιστοσελίδα τους, έψαχνε μια κατάλληλη τσάντα για να κουβαλάει το εξοπλισμό της για τα μαθήματα πολεμικών τεχνών.

Αυτό που τις κάνει πολύ ενδιαφέρουσες όμως είναι ότι φτιάχνονται από περισσεύματα υφάσματος που προορίζονται για να γίνουν καθίσματα αυτοκινήτων. Αν και θα προτιμούσαμε να είναι φτιαγμένες από ήδη χρησιμοποιημένα υφάσματα αυτοκινήτων ώστε να προωθούν την πρακτική της επανάχρησης, παρ’ όλα αυτά είναι σημαντικό το ότι τα υφάσματα που περισσεύουν δεν πετιούνται αλλά γίνονται πολύ όμορφες και πρακτικές τσάντες. Στην ιστοσελίδα τους μπορείτε να δείτε ολόκληρη την γκάμα και τα σχέδια που υπάρχουν καθώς και να παραγγείλετε ηλεκτρονικά.

Στο μικρό αυτό κατάστημα της Λισαβώνας, εκτός από τις τσάντες YUKI βρήκα επίσης βραχιόλια από ανακυκλωμένες μετροταινίες, τα πανέμορφα πλακάκια Azulejos καθώς και άλλα αντικείμενα από φυσικά υλικά. Μπορείτε να τα απολαύσετε όλα στις φωτογραφίες που ακολουθούν!

DSCN0286 DSCN0292 DSCN0282DSCN0290 DSCN0288 ed

Advertisements

Ταξιδεύοντας στην Πορτογαλία σε ρυθμούς απομεγέθυνσης

Το δεύτερο μακρινό ταξίδι που έκανα μέσα στο καλοκαίρι ήταν στην Πορτογαλία όπου ταξίδεψα για να παρακολουθήσω ένα σεμινάριο και ένα καραβάνι απομεγέθυνσης/αποανάπτυξης.

Το κίνημα της απομεγέθυνσης (degrowth movement) υποστηρίζει ένα εναλλακτικό οικονομικό μοντέλο ‘ανάπτυξης’ με βάση τις πραγματικές και τις συνολικές ανάγκες του ανθρώπου (και όχι μόνο υλικές), τη μείωση της υπερκατανάλωσης, τη συνειδητή στροφή προς έναν πιο φυσικό και απλό τρόπο ζωής και τον σεβασμό των φυσικών πόρων και του περιβάλλοντος. Για το λόγο αυτό συνδέεται στενά και με τη βιώσιμη διαχείριση των απορριμμάτων, τη μείωση της πλαστικής ρύπανσης και των σκουπιδιών γενικότερα, καθώς και με την ιδέα της μείωσης-επανάχρησης-ανακύκλωσης των προϊόντων που χρησιμοποιούμε.

Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο που έγραψα για την εμπειρία μου από αυτό το ταξίδι και για το κίνημα της απομεγέθυνσης, όπως δημοσιεύτηκε στο parallaximag και στον enallaktikos.gr:

Τι μπορούμε να κάνουμε όταν οι αντιφάσεις ενός οικονομικού συστήματος που βασίζεται στην εκμετάλλευση πόρων, περιβάλλοντος, ζώων και ανθρώπων οδηγούν το ίδιο αυτό σύστημα σε στασιμότητα και οπισθοδρόμηση;

Ποια είναι η λύση όταν η συντριπτική πλειοψηφία των χωρών του πλανήτη βουλιάζει σε συνεχιζόμενη ύφεση ή έντονη επιβράδυνση των ρυθμών ανάπτυξης;

Τι εναλλακτική υπάρχει όταν διαφαίνεται καθαρά πλέον με βάση τα σημερινά δεδομένα ότι η παγκόσμια οικονομία αδυνατεί να ξαναβρεί τους ρυθμούς ανάπτυξης που κάποτε ίσως κάποιοι από εμάς πιστέψαμε ότι το παρών οικονομικό σύστημα θα μπορούσε να προσφέρει;

Για να ανακαλύψω απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα αποφάσισα να συμμετέχω σε έναν ιδιαίτερα ενδιαφέρον κύκλο σεμιναρίων με θέμα την αποανάπτυξη ή απομεγέθυνση όπως προτιμούν να την αποκαλούν ορισμένοι ερευνητές/ριες στην Ελλάδα (ο όρος προέρχεται από τη μετάφραση του αγγλικού degrowth).

Το κίνημα της απομεγέθυνσης δηλώνει ότι θεωρεί αδύνατη την απεριόριστη ανάπτυξη σε ένα περιβάλλον ή έναν κόσμο με περιορισμένους πόρους, και διεκδικεί / ερευνά τη στροφή προς ένα εναλλακτικό οικονομικό μοντέλο ανάπτυξης που:
-καταδικάζει την υπερβολική κατανάλωση η οποία δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες του ανθρώπου,
– θέτει σε προτεραιότητα την προστασία των φυσικών πόρων και του περιβάλλοντος κατά τη διάρκεια της παραγωγής,
– ενδιαφέρεται για την ανάπτυξη των διαφορετικών πτυχών της προσωπικότητας του ανθρώπου, αντί να επικεντρώνεται αποκλειστικά στην κάλυψη των υλικών τους αναγκών.

Η απάντηση που θα έδινα σε όσους/ες διερωτώνται τι μπορεί να σημαίνει ο σχετικά αμφιλεγόμενος όρος της απομεγέθυνσης είναι ότι αναφέρεται σε ένα οικονομικό μοντέλο που επιλέγει να παράγει περισσότερα από κάποια πράγματα και λιγότερο από κάποια άλλα, με κριτήριο την ωφέλεια του πλανήτη στο σύνολο. Είναι επίσης σημαντικό να διαφοροποιηθεί από την ύφεση που σημαίνει αρνητική ανάπτυξη λόγω οικονομικής κρίσης και αδυναμίας του οικονομικού συστήματος να στηρίξει ένα ικανό επίπεδο παραγωγής, αλλά αναφέρεται στη συνειδητή στροφή προς ένα εναλλακτικό, περισσότερο ανθρώπινο και πραγματικά βιώσιμο μοντέλο παραγωγής και κατανάλωσης.

Το κίνημα της απομεγέθυνσης δεν είναι ακόμα ιδιαίτερα διαδεδομένο στην Ελλάδα, παρ’ όλα αυτά στο εξωτερικό και κυρίως στη Δυτική Ευρώπη υπάρχουν δίκτυα έρευνας και προώθησής του σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο, όπως το Research and Degrowth και το GROWL (η ονομασία προέρχεται από τα αρχικά της φράσης GROW Less). Έτσι, το σεμινάριο που παρακολούθησα τον Ιούλιο στην Πορτογαλία αποτελούσε μέρος ενός ολοκληρωμένου κύκλου σεμιναρίων που διήρκεσε περίπου ενάμιση χρόνο και διοργανώθηκε από το ευρωπαϊκό δίκτυο GROWL και συνεργάτριες οργανώσεις σε διάφορες χώρες της Ευρώπης, ενώ τα θέματα των σεμιναρίων είχαν σχέση με την απομεγέθυνση καθώς και τα επιμέρους ζητήματα που άπτονται αυτής σε διάφορα επίπεδα.

Για παράδειγμα το σεμινάριο που διοργανώθηκε στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στη Θεσσαλονίκη από τη ΜΚΟ Αντιγόνη είχε θέμα ‘Απομεγέθυνση και Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία’ ενώ το σεμινάριο που πραγματοποιήθηκε στην Πορτογαλία και αποτέλεσε το τελευταίο του κύκλου είχε θέμα ‘Απομεγέθυνση και Δημόσιες Πολιτικές’. Άλλες θεματικές ενότητες σε άλλες χώρες σχετίζονταν με την οργάνωση της εργασίας, τη γεωργική παραγωγή και την αυτονομία της τροφής, την ανάπτυξη και το χτίσιμο της τοπικής κοινότητας κ.ά. Ο σκοπός μάλιστα του κύκλου των σεμιναρίων ήταν να χτίσει ένα δίκτυο ερευνητών/ιών και εκπαιδευτών/ιών στο θέμα της απομεγέθυνσης και οι συμμετέχοντες/ουσες είχαν την ευκαιρία στο τέλος των εργαστηρίων να κάνουν μια παρουσίαση μικροδιδασκαλίας πραγματοποιώντας κάποια άσκηση ή case study με την υπόλοιπη ομάδα, ώστε στη συνέχεια να συμπεριληφθούν στο ευρωπαϊκό δίκτυο επίσημων εκπαιδευτών για την απομεγέθυνση του GROWL.

Έτσι λοιπόν, κατά τη διάρκεια του σεμιναρίου που πραγματοποιήθηκε στην Πορτογαλία και συγκεκριμένα στη μικρή πόλη Montemor-o-novo που απέχει περίπου 100 χλμ από τη Λισαβώνα, συζητήσαμε για την απομεγέθυνση σε θεωρητικό επίπεδο, και ενημερωθήκαμε για τις πολιτικές απομεγέθυνσης και συνεργατικής οικονομίας που εδώ και μερικές δεκαετίες προωθεί ο δήμος, ο οποίος αποτελεί και έναν από τους είκοσι περίπου δήμους της χώρας με αριστερή διακυβέρνηση. Επιπλέον μέσα από ομαδικές ασκήσεις και διαδραστικά παιχνίδια, εξερευνήσαμε τι σημαίνει απομεγέθυνση σε προσωπικό επίπεδο καθημερινότητας, καθώς και σε πολιτικό επίπεδο, σε επίπεδο παραγωγής-κατανάλωσης και σε παγκόσμιο επίπεδο, μιλήσαμε για τα κοινά αγαθά (commons) και τα δίκτυα P2P (peer to peer) και δουλέψαμε σε πιθανά σενάρια και case studies, βασισμένα σε πραγματικά γεγονότα που απειλούν συγκεκριμένες περιοχές και κοινότητες της χώρας. Για παράδειγμα μελετήσαμε τις επιπτώσεις από την κλιματική αλλαγή και πιθανά σενάρια αντιμετώπισης σε μια από τις πολλές παράκτιες περιοχές της Πορτογαλίας, καθώς και τα σχέδια εξόρυξης χρυσού στην αγροτική περιοχή Évora κοντά στην πόλη Montemor-o-novo όπου γινόταν και το σεμινάριο.

Όμως το ωραιότερο κομμάτι αυτής της εμπειρίας που κράτησε περίπου δύο εβδομάδες ήταν το καραβάνι της απομεγέθυνσης που πραγματοποιήσαμε μετά το σεμινάριο. Έτσι, μετά από μία περίπου εβδομάδα μαθημάτων, workshops και συζητήσεων, ξεκινήσαμε για ένα αργό ταξίδι περιήγησης από το Montemor-o-novo μέχρι τη Λισαβώνα χωρίς αυτοκίνητα και με μέσα μεταφοράς το ίδιο μας το σώμα ή μόνο όσα είναι συμβατά με την έννοια της απομεγέθυνσης, δηλαδή περπατώντας και κάνοντας ποδήλατο, ενώ η άφιξή μας στην πόλη της Λισαβώνας έγινε με το καράβι που μας πέρασε από την πόλη Setubal απέναντι στο όμορφο λιμάνι της Λισαβώνας. Κατά τη διάρκεια του καραβανιού συναντήσαμε χωριά με τοπικά πανηγύρια και πόλεις όπου δραστηριοποιούνται συλλογικότητες που έχουν σχέση με το κίνημα της απομεγέθυνσης. Για παράδειγμα στο Setubal γνωρίσαμε την ομάδα της αυτοδιαχειριζόμενης τοπικής εφημερίδας MAPA Jornal de Informação Crítica, την οργάνωση PAN (People, Animals and Nature) που συμμετείχε και στις τελευταίες δημοτικές εκλογές, την κατάληψη COSA (Casa Okupada de Setubal Auto-Gestionada) και τους πολύχρονους αγώνες της κατά της παραγωγής τσιμέντου που θα κατέστρεφε το βουνό της περιοχής, ενώ στη Λισαβώνα επισκεφτήκαμε την ΜΚΟ οργάνωση GAIA που δραστηριοποιείται στο ζήτημα της προστασίας των παραδοσιακών σπόρων και έχει βραβευθεί για το έργο της που περιλαμβάνει ανάμεσα σε άλλα και την παραγωγή σχετικού ντοκιμαντέρ.

Το τελευταίο βράδυ αυτής της πλούσιας εμπειρίας το περάσαμε στη Λισαβώνα όπου παρευρεθήκαμε σε μια γιορτή κατοίκων γειτονιάς με πλούσια αυτοδιαχειριζόμενη κουζίνα και τοπικό κρασί, μια έκθεση ζωγραφικής και τη χορωδία της γειτονιάς που μας τραγούδησε πολύ όμορφα παραδοσιακά και αγωνιστικά τραγούδια στα πορτογαλικά. Εμείς τους μεταφέραμε τις γνώσεις και την εμπειρία μας για το τι σημαίνει απομεγέθυνση και ακολούθησε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση γύρω από το συγκεκριμένο θέμα. Στο τέλος έγινε η κλήρωση της λαχειοφόρου αγοράς με δώρο ένα μεγάλο καλάθι γεμάτο πολύχρωμα, βιολογικά φρούτα και λαχανικά. Ο κύριος που κέρδισε το καλάθι μοίρασε το περιεχόμενό του σε όσους/ες βρίσκονταν εκεί και ήταν υπέροχο να κλείνει η βραδιά με αυτόν τον γενναιόδωρο μοίρασμα των δώρων που έχει να μας προσφέρει η γη. Λίγο πριν αποχαιρετισθούμε και πάρει ο καθένας τον δρόμο του γυρισμού στις πόλεις και τις χώρες μας, ξανατραγουδήσαμε μαζί με τη χορωδία της γειτονιάς και τα περήφανα τραγούδια μας υψώθηκαν στον ουρανό δίνοντας την υπόσχεση να μην εγκαταλείψουμε τις προσπάθειες δημιουργίας ενός άλλου κόσμου προσπαθώντας να τον αλλάξουμε με ό,τι μέσα διαθέτει ο καθένας/μια στη δική του/της χώρα.

Τζην και σαγιονάρες μειώνουν τη θαλάσσια ρύπανση από το πλαστικό

Το πιο ωραίο κομμάτι του 365 2lessplastic project -πέρα από τη μείωση του πλαστικού 🙂 είναι όλες οι πρωτοβουλίες, οι άνθρωποι και οι δραστηριότητες που ανακάλυψα κατά τη διάρκεια της μέχρι στιγμής 4μηνης plasticLess διαδρομής, οι οποίες δεν θα μπορούσα να φανταστώ ότι υπάρχουν και με έχουν ενθουσιάσει με τη δημιουργικότητα και τη φαντασία τους. Πλαστική τέχνη, επανάχρηση, δημιουργικές εκστρατείες που έχουν μετατρέψει ένα από τα σημαντικότερα περιβαλλοντικά προβλήματα, τη μόλυνση από πλαστικό, σε αστείρευτη πηγή ιδεών και δημιουργίας.

Δύο από αυτές θα σας παρουσιάσω σήμερα και έχουν να κάνουν με τη δημιουργία ρούχων και αντικειμένων από πλαστικά σκουπίδια που μολύνουν τις θάλασσες και τους ωκεανούς. Η εταιρεία G-star RAW φτιάχνει τζην ρούχα από πλαστικά μπουκάλια, ενώ η Ocean Sole δημιουργεί χρηστικά και διακοσμητικά αντικείμενα από πλαστικές σαγιονάρες που βρίσκονται πεταμένες στις παραλίες της Κένυας!

Με το σλόγκαν Raw for the Oceans, η εταιρεία G-star μας ενημερώνει ότι σήμερα οι ωκεανοί της γης περιέχουν έξι φορές περισσότερο πλαστικό από ότι θαλάσσια ζωή και μας καλεί να σώσουμε τους ωκεανούς από το πλαστικό, γιατί αν οι ωκεανοί πεθάνουν, θα πεθάνουμε κι εμείς μαζί τους. Έτσι, η G-star σε συνεργασία με την Bionic Yarn (της οποίας δημιουργός είναι ο τραγουδιστής Pharrell Williams!) μαζεύει πλαστικά μπουκάλια από τους ωκεανούς, που στη συνέχεια θρυμματίζει και φτιάχνει νήματα με τα οποία ράβονται τζην και άλλα ρούχα, π.χ. μπλουζάκια και μπουφάν. Το σήμα της συγκεκριμένης σειράς ρούχων είναι ένα χταποδάκι και μπορείτε να τα βρείτε και στη Θεσσαλονίκη σε κατάστημα στην Π. Μελά 32 (σε τιμές μέτριες προς ακριβές).

Δείτε το παρακάτω βίντεο (καθώς και άλλα που υπάρχουν στο youtube) για τη G-star και την εκστρατεία Raw for the Oceans

Ακόμα μία εκπληκτική πρωτοβουλία είναι αυτή της Ocean Sole, οργάνωσης που σε συνεργασία με Αφρικανούς τεχνίτες και καλλιτέχνες, φτιάχνει αντικείμενα όπως σουβέρ και πολύχρωμα διακοσμητικά ζωάκια από χιλιάδες πλαστικές σαγιονάρες που συλλέγονται κατά μήκος των ακτών της Κένυας. Το έψαξα και από τις πληροφορίες που βρήκα δεν πρόκειται για κάποιον συνεταιρισμό (που θα ήταν ιδανικό για την ενδυνάμωση της τοπικής κοινότητας και οικονομίας) αλλά για οργανισμό (foundation) που αναφέρει ότι δημιουργεί θέσεις εργασίας για τους τεχνίτες που απασχολούνται σε αυτόν.

Σε οποιαδήποτε περίπτωση, η ιδέα και υλοποίηση είναι εντυπωσιακές και μπορείτε να μάθετε περισσότερα από τη συνέντευξη με την ιδρύτρια της οργάνωσης, Julie Church που στο βίντεο αναφέρει ότι ανακυκλώνουν περίπου χίλια κιλά πλαστικές σαγιονάρες την εβδομάδα!

Let's turn ocean plastic into something fantasticcollecting flip flopsflip flop beaded curtain flip flop girraffes    flip flop beaded coasters

Jewel-rymade

Κοσμήματα και αξεσουάρ από φυσικές πρώτες ύλες που δεν καταστρέφουν το περιβάλλον αλλά ίσα ίσα το βοηθούν να απαλλαγεί από τα σκουπίδια; Ναι υπάρχουν κοσμήματα που αντί να είναι φτιαγμένα από πλαστικό ή χρυσό (επανα)δημιουργούνται από υλικά (επανά)χρησης, καθώς και άλλα φυσικά υλικά.

Αν σκεφτούμε out of the box υπάρχουν υπέροχες ιδέες για κοσμήματα από ξύλο, πλαστικά σκουπίδια όπως καλαμάκια, φυσικά υλικά όπως βότσαλα και κοχύλια που μαζεύουμε στα ταξίδια μας, ακόμα και κουκούτσια ή φλούδες φρούτων και λαχανικών. Μια μικρή διαδικτυακή αναζήτηση θα σας αποκαλύψει πολλά από αυτά, καθώς και ιδέες για να τα φτιάξετε μόνες/οι σας.

Και όπως ανέφερα στο χθεσινό μου ποστ για τις τσάντες από πλεγμένα χαρτόνια χυμών, με τον ίδιο τρόπο μπορούν να δημιουργηθούν κοσμήματα όπως βραχιόλια που θα βρείτε επίσης στο Eco ‘n Design, Τσιμισκή 122 στη Θεσσαλονίκη, Στο διαδικτυακό τους κατάστημα έχουν ακόμα μεγαλύτερη ποικιλία με κοσμήματα από ανακυκλώσιμα περιοδικά, σαμπρέλες αυτοκινήτου και αλυσίδες ποδηλάτου!

Μια ακόμα επιλογή είναι και τα δαχτυλίδια από ξύλο κόντρα πλακέ στο κατάστημα Gecko, Αλεξάνδρου Σβώλου 13, που βγαίνουν σε ιδιαίτερα, γεωμετρικά σχέδια με τη βοήθεια 3D εκτυπωτή.

κολιέ περιοδικά σκουλαρίκια σαμπρέλες κολιέ σαμπρέλες κολιέ αλυσίδα ποδηλάτου

StrAwRT

StrAwRT ή αλλιώς τέχνη από πλαστικά καλαμάκια! Είχατε σκεφτεί ποτέ τι μπορείτε να κάνετε με τα πλαστικά σας καλαμάκια αφού τα χρησιμοποιήσετε, αντί να τα πετάξετε; Τα καλαμάκια είναι εύπλαστα, ευλύγιστα και χρωματιστά, γεγονός που σας δίνει πλήθος δυνατότητες για την κατασκευή αντικειμένων, διακοσμητικών, αξεσουάρ, ακόμα και φορεμάτων ή έργων τέχνης.

Δείτε στο παρακάτω λινκ ιδέες και φωτος για διακοσμητικά αντικείμενα και φωτιστικά από καλαμάκια:

http://www.designrulz.com/product-design/2012/10/15-ideas-of-how-to-recycle-plastic-straws-artistically/

και σε αυτό μερικά πολύ ενδιαφέροντα γλυπτά μεγάλων διαστάσεων που αναπαριστούν σημεία του ανθρώπινου σώματος και είναι φτιαγμένα από χιλιάδες καλαμάκια, του Κορεάτη καλλιτέχνη Sang Sik Hong:

http://weburbanist.com/2011/12/17/sculptures-made-of-straws-by-sang-sik-hong/

Ο ίδιος ο καλλιτέχνης εξηγεί ότι η ιδέα των εικόνων σε σχέση με το υλικό που χρησιμοποιεί σχετίζεται με την αντιπαράθεση δύναμης και αδυναμίας, και συγκεκριμένα τη δύναμη της επιθυμίας σε αντίθεση με ένα ευάλωτο και εφήμερο υλικό όπως είναι το καλαμάκι:

«The artist explains that the idea for the imagery in relation to the materials used comes from the juxtaposition of power and weakness, specifically, the power of desire versus the weakness of such an ephemeral material.»

straw-sculptures-4  strawrt chair made from 10000 drinking straws  straw_dress_01_by_deshita_maestro-d2evfsj   strawrt lamp made from straws  straw-sculptures-2

Plastic art window!

Εκπληκτική διακόσμηση με πλαστικά προϊόντα επανάχρησης σε κατάστημα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης! Δε γνωρίζω ποιος ή ποια επιμελήθηκε αυτήν την υπέροχη βιτρίνα γιατί ήταν κλειστό το κατάστημα όταν πέρασα για να το φωτογραφίσω αλλά πραγματικά αξίζει τα συγχαρητήριά μας!

Με βάση κάποιες βούρτσες τις οποίες έβαψε σε διάφορα χρώματα, χρησιμοποίησε με υπέροχους χρωματικούς συνδυασμούς πλαστικά καπάκια, κουμπιά και άλλα μικροπλαστικά για να δημιουργήσει χρωματιστά πλασματάκια σε διάφορα μεγέθη και σχέδια.

Αυτό το ευφυές αριστούργημα τέχνης και επανάχρησης διακοσμεί μια βιτρίνα καταστήματος που πουλάει χρωματιστές γραβάτες και φουλάρια και έχει τόσο εκπληκτικές λεπτομέρειες που όσο πιο πολύ το κοιτάς, τόσο περισσότερο συνειδητοποιείς πόσο ενδιαφέρον είναι. Οι φωτογραφίες που μπόρεσα να βγάλω συλλαμβάνουν ένα μικρό μόνο μέρος του συνολικού έργου 🙂

Plastic art window 3 Plastic art window 1 Plastic art window 2 Plastic art window 4

The plastiki project

Μια ταινία για ένα μοναδικό project, The Plastiki, μας λέει την ιστορία ενός ταξιδιού πάνω σε ένα σκάφος φτιαγμένο από 10000 πλαστικά μπουκάλια και άλλα ανακυκλώσιμα υλικά! Το σκάφος κατασκευάστηκε και στη συνέχεια ταξίδεψε από τη μια άκρη του Ειρηνικού ωκεανού (Σαν Φρανσίσκο) στην άλλη (Σίδνευ) περνώντας από οικολογικά ευαίσθητες περιοχές όπως το great garbage patch στη μέση του Ειρηνικού όπου μαζεύονται όλα τα σκουπίδια του κόσμου και τα νησάκια Τουβαλού που πλήττονται από την κλιματική αλλαγή. Ένα project για τη σημασία της επανάχρησης και του βιώσιμου design που ταυτόχρονα επιδιώκει να ευαισθητοποιήσει γύρω από τις επιπτώσεις των πλαστικών σκουπιδιών 🙂

Πληροφορίες και φωτογραφίες στο http://ocean.nationalgeographic.com/ocean/explore/plastiki/

Δείτε το trailer στο: http://plastikithemovie.com/

Επισκεφτείτε τη σελίδα The Plastiki Expedition στο facebook